به گزارش خبرآنلاین، مسئله kissing number problem (تعداد بوسهها) برای اولین بار توسط «ایزاک نیوتن» و ریاضیدان اسکاتلندی «دیوید گرگوری» در سال ۱۶۹۴ مطرح شد. سؤال این بود که چند کره هماندازه میتوانند بدون همپوشانی، یک کره مرکزی را لمس کنند.
در جهان سهبعدی، جواب درست این مسئله ۱۲ است، اما با افزایش بعد، تعداد کرهها نیز تغییر میکند و پاسخها در ابعاد بالاتر، قرنها نامعلوم بود.
به نقل از همشهری، در دهههای گذشته، ریاضیدانها توانستند جواب را در ابعاد چهار و ۲۴ پیدا کنند، اما برای ابعاد بالاتر، حل مسئله با محاسبات معمولی تقریبا غیرممکن بود. به همین دلیل، تیم چینی، از یادگیری تقویتی و دو عامل هوش مصنوعی استفاده کرد تا الگوهای هندسی پیچیده در فضاهای ۱۳ بعدی را بیابد.
به گزارش اینترستینگ اینجینیرینگ، سیستم هوش مصنوعی PackingStar برای حل این مسئله بدون ورودی انسانی، بهطور مستقل به جستجو پرداخته و هزاران چیدمان مختلف کرهها را شناسایی کرده است. بر اساس گزارشها، این نتایج مربوط به فضای ۱۳ بعدی است و تیم تحقیقاتی هزاران چیدمان ممکن کرهها در این بعد را ارائه کرده است، دادههایی که میتواند درک بهتری از بستهبندی کرهها در فضاهای پیچیده و کاربردهای عملی در ذخیرهسازی داده و ارتباطات پیشرفته فراهم کند.
دانشمندان تأکید میکنند که هدف از استفاده از هوش مصنوعی، تنها تبلیغ فناوری نیست؛ پیچیدگی هندسی بالاتر ابعاد، توانایی انسان را محدود میکند و تنها الگوریتمهای هوشمند قادر به کاوش این فضاها هستند.
این دستاورد، فراتر از حل یک مسئله ریاضی، کاربردهای عملی نیز دارد. پاسخهای جدید میتوانند در فشردهسازی دادهها، توزیع بهینه سیگنالهای ارتباطی ماهوارهای و رمزگذاری کوانتومی کمک کنند و در توسعه فناوریهای آینده مؤثر باشند.
با وجود موفقیت PackingStar، دانشمندان یادآور شدند که نتایج نیازمند بررسی و اثبات انسانی هستند و هوش مصنوعی تنها راهحلهای ممکن را پیشنهاد میدهد.
این پژوهش، نمونهای از توانایی هوش مصنوعی در پیشبرد مرزهای علم ریاضی و فناوری است و افق تازهای برای حل مسائل پیچیده چندبعدی و کاربردهای عملی در دنیای دیجیتال پیش روی محققان قرار میدهد.
۵۸۵۸
خدمات طراحی سایت